หน้าหลัก   ประวัติความเป็นมา   สถานที่น่าสนใจ   ประมวลภาพ   รายการวัตถุมงคล                         โต๊ะเครื่องบูชาของจีน เป็นของมีมาแต่ดึกดำบรรพ์ และคงมีเข้ามาในเมืองไทยตั้งแต่มีจีนเข้ามาอยู่ "โต๊ะจีน" ทุกวันนี้ ไม่เหมือนเครื่องบูชาของจีน แต่เป็นเอาเค้าเครื่องบูชาอย่างจีนมาคิดประดิษฐ์จัดตามความนิยมของไทย ถ้าจะเรียก "โต๊ะไทย" ก็ได้ เท่ากับเรียกว่าโต๊ะจีน เครื่องบูชาของจีนนั้น ก็คือถวายดอกไม้อย่างหนึ่ง เผาเครื่องหอมอย่างหนึ่ง และจุดเทียนอย่างหนึ่ง ตรงกับดอกไม้ธูปเทียนของไทย สิ่งของที่จีนตั้งโต๊ะบูชาประจำที่เช่น ตั้งหน้าพระในบ้าน จึงต้องมีขวดสำหรับปักดอกไม้คู่หนึ่ง กระถามสำหรับเผาเครื่องหอมใบหนึ่ง เชิงสำหรับปักเทียนคู่หนึ่ง รวมเป็น 5 ชิ้น จีนเรียกว่า "โงวส่วย" ไทยเราเรียกเพี้ยนว่าเหงาใช้ แปลว่า บูชาด้วยเครื่อง 5 โต๊ะเครื่องบูชาจำต้องมีเครื่อง 5 นี้จะขาดมิได้ แต่วิธีบูชาด้วยเผาเครื่องหอมนั้น ทำได้โดยการ 2 อย่าง แต่เดิมคงจะใช้เอาไม้หอมเผา จึงต้องใช้กระถางเผา ต่อมามีผู้คิดเอาไม้หอมมาประสมทำเป็นธูปให้จุดง่ายเข้า และการใช้จุดธูปบูชานั้น อาจจะบูชาแยกได้หลายวัตถุ โดยกำหนดจำนวนธูป จุดบูชาวัตถุละดอก จึงใช้เป็นเครื่องบูชาขึ้นอีกอย่างหนึ่ง โดยนัยอันเดียวกันกับที่เผาไม้หอม ที่บูชาจึงใช้กระถางสำหรับปักธูป มีนอกออกไปจากกระถามเผาไม้หอมอีกอย่างหนึ่ง วิธีการตั้งเครื่องบูชาอย่างจีน ตั้งโต๊ะสี่เหลี่ยมโต๊ะหนึ่ง บนโต๊ะนั้นด้านในตั้งกระถางธูป (ที่เราเรียกว่า "กระถางใน" ) สำหรับปักธูปที่จดบูชาไหว้พระใบหนึ่ง สองข้างกระถางธูปตั้งแจกันปัหดอกไม้ (ที่เราเรียกว่า "ขวดคอโต๊ะ") ข้างละใบหนึ่ง ไทยเราเรียกว่า "แจกัน" ทั้งกระบอกอย่างนั้นและขวดก็เรียกว่าแจกันเหมือนกัน ข้างด้านหน้าตรงมุมโต๊ะตั้งเชิงเทียนคู่หนึ่ง ระหว่างกลางตั้งกระถางเผาไม้หอม (เราเรียกว่า "กระถางหน้า" ใบหนึ่ง ข้างกระถางเผาไม้หอมมีเครื่องประกอบกระถางเผา คือตลับ หรือจานสำหรับใส่เนื้อไม้ใบหนึ่ง ขวดสำหรับปักตะเกียบเขี่ยถ่านไม้หอมขวดหนึ่ง สิ่งของเหล่านี้ประสงค์จะให้สูงขึ้นเป็นส่วนทรงให้เห็นงามก็ตั้งกี๋เล็กๆ รองที่บนโต๊ะชั้นหนึ่ง ที่ตรงกลางโต๊ะนั้นปรกติเขาว่างไว้ ไม่ตั้งอะไร ต่อจะเซ่นจึงตั้งเครื่องเซ่นแบบเครื่องบูชาเย่างจีน ของที่จำเป็นว่าเท่านั้น อ้างอิงจาก: เรื่องโต๊ะเครื่องบูชา พระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพ